Ένας μεγάλος δάσκαλος
Η παιδαγωγική σχέση μεταξύ δασκάλου και μαθητή είναι κατ’ εξοχήν μια σχέση ανισότητας. Η υπεροχή του δασκάλου ως ωριμότερου είναι a priori πέρα από κάθε αμφισβήτηση και η βοήθειά του προς το μαθητή να μεταβεί απο την αδυναμία στην αυτοδυναμία αποτελεί πραγμάτωση του υψηλού ιδανικού του λειτουργήματός του.
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή του κάθε μαθητεόμενου που μένουν χαραγμένες για πάντα στη μνήμη και την καρδία του.
Μια τέτοια στιγμή ήταν για μένα η συναντήση με το “ιερό τέρας” των Συριακών Σπουδών, τον ομότιμο καθηγητή του τμήματος των Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Sebastian Brock, στα πλαίσια ενός διεθνούς συνεδρίου για τη λειτουργική παράδοση των Συρο-Ανατολικών Εκκλησιών που έλαβε χώρα στη Ρώμη την προηγούμενη εβδομάδα (25-26 Οκτωβρίου 2011).
Όταν έχουν περάσει μπροστά από τα μάτια μου τόσα και τόσα κείμενα (επιστημονικά άρθρα, μονογραφίες, βιβλιοκρισίες, εισαγωγές, μεταφράσεις κ.α.) με την υπογραφή του, τα οποία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για τη μετάβασή μου απο το σκοτάδι της αγνωσίας στο φως της γνωσεως μέσα στο δαιδαλώδες και πολυσύνθετο χώρο των Συριακών Σπουδών, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ την οικειότητα που αισθάνθηκα μόλις τον αντίκρισα για πρώτη φόρα στην κεντρική αίθουσα του συνδερίου.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν τον είχα δει ποτέ διά ζώσης, ωστόσο οι αμέτρητες ώρες που είχα σπαταλήσει πάνω στην εργογραφία του με όπλισαν με το θάρρος να τον πλησιάσω και να του εκφράσω το θαυμασμό μου για την επιστημονική του δραστηριότητα.
Και εκεί με περίμενε η μεγάλη έκπληξη. Όταν έχεις μπροστά σου έναν καθηγήτη, του οποίου την αξία και αυθεντία αναγνωρίζει σύσσωμη η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα και που το όνομά του ουσιαστικά έχει ταυτιστεί με τις σύγχρονες Συριακές Σπουδές είναι φυσικό να έχεις κάποια συστολή και έναν ενδοιασμό για τον τρόπο που θα τον πλησιάσεις, το πως θα του μιλήσεις, το τι θα του πεις. Κάθε επιφύλαξη και δισταγμός όμως υποχώρησε μπροστά στην απλότητα των τρόπων, την γλυκύτητα της ομιλίας, το ανεπιτήδευτο της συμπεριφοράς και την εγκαρδιότητα της ανταπόκρισης στα αισθάματα εκτίμησης και θαυμασμού που του εξέφρασα.
Ανεκτίμητος θησαυρός που μου χάρισε απλόχερα και θα τον φυλλάξω ως κόρην οφθαλου ες αεί είναι η υπογραφή σε δυο μεταφρασμένα στην ιταλική βιβλία του.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς, κύριε Καθηγητά!
